ชีวิตและการงาน

เว้นวรรคให้ปัญหา

Published 3 ธ.ค. 2018

By คำ ผกา

take-a-break-smart-living-Rabbit-Today-banner

ฝนเพิ่งหมาดฟ้าไปไม่นาน แต่ฤดูหนาวในประเทศไทยมักจะทักทายเราด้วยแสงแดดใสสว่างจัดจ้า ฟ้าสีฟ้าเข้มๆ ความชื้นของอากาศที่ลดลง และหากใครตื่นแต่เช้า เปิดหน้าต่างทางทิศเหนือ จะพบว่าลมหนาวพัดพรั่งพรูแล้ว

โชคดีมากที่ห้องเช่าในตึกเก่าๆ ของฉันมีห้องครัวอยู่ในทิศที่รับลมจากทิศเหนือ เมื่อเปิดหน้าต่างและยืนทำงานอยู่ตรงครัวนั้นจึงมีลมพัดปะทะผิว ผม ไม่เพียงแต่เย็นสบาย แต่ลมยังหอบเอากลิ่นดอกปีบที่ตอนนี้ขาวพราวสะพรั่งอยู่เต็มต้นจากสวนของเพื่อนบ้านขึ้นมาหาถึงในห้องครัวนี้

ยืนล้างจานอยู่กับสายลมหอมๆ จนอดไม่ได้ที่จะต้องยิ้มให้ตัวเอง

โห โลกมันสวยขนาดนั้น ชีวิตดีงาม ราบรื่น ไร้ความกังวลใดๆ เลยหรือ ขนาดจะมานั่งยิ้มให้ลมให้ฝน

เปล่าเลย ฉันก็มีความทุกข์ มีปัญหาชีวิต มีความอ่อนล้าในการทำงาน มีความมืดมิดตีบตันกับอีกหลายมุมในชีวิตของคนคนหนึ่ง แต่ฉันคิดว่าในท่ามกลางความทุกข์ทนนานาที่มีอยู่ (ซึ่งคงไม่มากและไม่น้อยไปกว่าเพื่อนร่วมโลกคนอื่นๆ)  เราไม่ควรปล่อยให้ลมเย็นๆ หอมๆ นี้พัดผ่านเราไปอย่างเปล่าดาย

สำหรับฉัน ลมเย็นๆ อากาศหอมๆ เป็น  Rare Item เป็นสิ่งหายาก และหากมันมาพานพบเราโดยละม่อม เราควรจะหยุดยืน หลับตา และนัวเนียกับมันเท่าที่มีมันอยู่ตรงนั้น เพราะอีกแวบเดียวอีกนั่นแหละที่มันจะพัดไปทางอื่นแล้ว

ลมพัดเย็นสบายจนรู้สึกอยากอบขนม

หลายคนคิดว่า การอบขนมเป็นเรื่องยุ่งยาก สิ้นเปลือง เตรียมของเยอะ ต้องมีเตาแพงๆ เครื่องมือแพงๆ ทำแล้วจะแข็งแบบปาหัวหมาแตกจนตกเป็นจำเลยข้อหาทารุณกรรมสัตว์

แต่การอบขนมของฉันไม่ได้หมายถึงการทำเค้ก 7 สี 7 ศอก หรือไม่ใช่เค้กอันวิจิตรแบบเชฟมิชลินไม่จำเป็นต้องออกมาแล้วสวยเหมือนที่ไอจีมาร์ธา สจ๊วต

แค่อบ Butter Cake ง่ายๆ กลิ่นเนยที่หอมตลบอบอวลไปทั้งห้อง ก็ทำให้วันหนึ่งของต้นฤดูหนาวมีความหมายขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่ต้องเป็นเค้กพิสดารอะไร แค่มีเค้กบ้านๆ ร้อนๆ จากเตา ตัดมาวางบนจานสวยๆ กับกาแฟดำหอมๆ นั่งละเลียดก่อนไปทำงานตอนเช้า ในทางจิตวิทยา มันทำให้เรารู้สึกว่าชีวิตเรามีความฟุ่มเฟือย มีความหรูหรา และเพราะเรามี 2 สิ่งนี้ เราจะชนะ จะไม่มีอุปสรรค ปัญหาใดๆ ที่ยิ่งใหญ่เกินความสามารถของเราอีกต่อไป--จริงๆ

จะทำขนมอบ ต้องมีอะไรบ้าง ลงทุนซื้อเตาอบราคาสัก 2 พันบาทไว้ติดครัว--2 พันน่ะ กินไวน์ 2 ขวด หรือซื้อลิปสติก 2-3 แท่งก็หมดแล้ว

มีตะกร้อมือ มีพายยาง มีถ้วยตวง ช้อนตวง ทั้งหมดนี้ใช้เงินไม่กี่ร้อย

แป้งสาลี น้ำตาล ไข่ นม เนย ผงฟู--เหล่านี้มีติดบ้าน ไม่เสียหาย

ตื่นสัก 6 โมงเช้า เปิดเพลงเพราะๆ เปิดหน้าต่าง ชงกาแฟ อุ่นเตาอบไว้ที่ 170 องศาฯ

ตักแป้ง 2 ถ้วยตวงลงชาม ผสมผงฟู เกลือ และน้ำตาล 2 ถ้วย

เอาเนยอุ่นในไมโครเวฟ 200 กรัม

เทเนยลงในแป้ง ใส่ไข่ 2 ฟอง นมสด 2 ถ้วย คนทุกอย่างให้เข้ากัน

เทลงพิมพ์ แล้วอบ

ฉันเป็นคนทำอาหารแบบไม่มีสูตรตายตัว ทำขนมก็ไม่มีสูตรตายตัว แต่ชอบอ่านสูตรขนม สมมติว่า อยากทำ Butter Cake ก็จะนั่งอ่านสูตร Butter Cake สัก 20 สูตร ของ 20 คน จากนั้นค่อยมานั่งถอดรหัสว่าใน  20 สูตรนี้มีอะไรเหมือนและต่างกัน และในความเหมือนกันของทั้ง 20 สูตรนั้น แปลว่า ‘ความเหมือน’ คือ ‘ฐานราก’ ที่เป็นโครงสร้างหลัก หรือแกนกลางของการทำเค้กชนิดนี้

จากนั้นลองมาบวกลบคูณหารสัดส่วนของวัตถุดิบ เพื่อถอดสมการว่า แป้งเป็นกี่เท่าของน้ำตาล ของแห้งเป็นสัดส่วนเท่าไรของของเหลว--ถอดเอาหัวใจของมันออกมาแล้วก็จะสามารถ ‘ประมาณการ’  สัดส่วนขนมของตนได้ และไม่ซีเรียสว่ามันต้องอร่อยเป๊ะ สวยเป๊ะ โดยมากถ้าสัดส่วนได้ อย่างน้อยที่สุด เค้กก็ออกมาเป็นเค้กที่อร่อย มาก-น้อยก็เป็นอีกเรื่อง แต่ทุกครั้งที่ทำค่อยมาสรุปบทเรียนของตัวเอง

การอบ ฉันก็ใช้วิธีสังเกตความร้อนของเตาตัวเอง อบไปดูไป เช็กจากกลิ่น จากสี อย่าคิดว่าการอบขนมเป็นการอบขนม แต่คิดว่าการอบขนมคือส่วนหนึ่งของการใช้ชีวิตที่ทำให้เราเกิดการเรียนรู้ใหม่ เหมือนการออกกำลังกาย เหมือนการปลูกต้นไม้ สิ่งที่เราได้คือความเพลิดเพลินจากการลงมือทำ ผลลัพธ์หรือขนม เหมือนเป็นของแถมมากกว่า

ทำขนมไป ฟังเพลงไป ดมกลิ่นดอกไม้ จิบกาแฟไป สังเกตสิ่งต่างๆ ที่อยู่ในมือเราและผ่านมือเราไป พร้อมๆ กับทำความเข้าใจมัน

ถ้ามันออกมาไม่ดี  ไม่อร่อย ก็แค่ขำ แล้วลองนึกดูว่า เราทำอะไร ‘หลุด’ ไป กลับไป นั่งอ่านสูตรขนมต่างๆ ใหม่ ทำความเข้าใจใหม่ วันไหนมีลมหนาวพัดมาเย็นๆ อีกก็อาจจะรู้สึกอยากทำอีก

ถ้ามันออกมาไม่ดีเท่าที่ควร แต่อย่างน้อยในเช้าวันหนึ่ง เราก็ได้ลุกขึ้นมาใช้แขน ใช้ขา ใช้สายตา ใช้นิ้ว ใช้สมอง ใช้ทักษะการคิด การสังเกต

และอาจทำให้ลืมเรื่องเครียดๆ หรือความกังวลอะไรได้ชั่วคราว

ใช่, ในโลกนี้มีปัญหา ข้างนอกนั้นมีความทุกข์ทนของเพื่อนมนุษย์ แต่สิ่งที่เราควรทำคือ ไม่ล้มโครมครามไปบนความทุกข์ทนทั้งปวง เราแข็งแรงขึ้นเฮือกหนึ่ง ก็จะมีแรงไปฟาดฟันกับความทุกข์ข้างนอกนั่นได้อีก 2 เฮือก

รักษาระยะห่างจากความทุกข์ ความเครียด ปัญหา เว้นวรรคมาอบขนมบ้าง จัดบ้านบ้าง หรือทำอะไรก็ได้ที่ทำให้เรารู้สึกว่า เราจะมี ‘ความเหลือเฟือในชีวิต’ จนโลกภายนอกและความทุกข์ทนทั้งหลายที่รอเราอยู่จะทำอะไรเราไม่ได้หรอก

ตอนนี้ ก็นั่งกินขนมหอมๆ อุ่นๆ--มีความสุขต่อได้อีกตั้งหลายนาที--แล้วหลังจากนี้ เราก็พร้อมสำหรับทุกสถานการณ์


AUTHOR :

คำ ผกา
คำ ผกา
นามปากกาปลายแหลมคมของ ลักขณา ปันวิชัย สตรีเชียงใหม่ที่มีผลงานทรงพลังในสื่อทุกแพลตฟอร์ม โดดเด่นด้วยผลงานเชิงวิพากษ์วิจารณ์สังคมในหลากหลายมิติ Rabbit Today จึงชักชวนให้มาชงความคิดในเรื่องชีวิตในกรุงเทพฯ เชียงใหม่และเกียวโต ที่อ่านแล้วต้องรำพึงกับความเป็นจริงตามคำเธอเล่า

Chevron-AD-Block-16Nov-15Dec2018-Rabbit-Today
Mugendai-Block-Rabbit-Today-Nov2018

Advertising