Smart Living

BEGIN AGAIN … Jitsing Somboon

Published 31 ก.ค. 2018

By V-VIS

SL_BeginAgain_Main_920x470

คงไม่ต้องแนะนำตวกนมากสำหรบคนในแวดวงแฟชั่นหรอวงการศลปะ สำหรบชื่อของ จิตต์สิงหสมบุญ อดตดไซเนอรคนดงของเครือ GREYHOUND แต่ถึงคณจะไม่รู้จักเขามากอน เพยงแค่คุณเหนเขาเดนผาน คุณนาจะรู้สึกว่า ผู้ชายคนนี้มีบุคลกดงดดสายตา ไม่ว่าคณจะมรสนยมทางเพศแบบไหน และไม่ว่าทศนะดานความสวยความหลอของคณจะเป็นอยางไร เพราะประสบการณสามทศวรรษที่ จิตต์สิงหสมบุญ  สั่งสมมาในโลกแฟชั่นไดใหคำตอบที่กระจางแกเขาแลวว่า ความสำเรจของการแตงตวให้ดูดี ที่นำมาซึ่งความสำเรจในธรกจเครื่องแตงกายคออะไร แตเหตผลที่เรานดคยกบเขาในวนนี้ ไมใชเรื่องความสำเรจในอดีต หากเปนการออกลาความสำเรจครั้งใหมในฐานะคนทำงานศลปะ เมื่อเขาตดสนใจกาวจาก Comfort Zone ออกมาเริ่มตนแสวงหาอกครั้ง ด้วยจตวญญาณคนหนุ่มที่ยังพลุ่งพลานอยู่ในรางกายอายุห้าสิบ ศึกครั้งนี้จึงใหญหลวงนัก เพราะไมใชแคการตอสู้กับโลกภายนอก หากยงเปนโลกภายใน คือการตอสู้กับคู่แขงชื่อ สังขารที่ยังไมเคยมใครเอาชนะได

 

 

BeginAgain,Smart Living,Rabbit Today

 

ใครๆกมองวาคณประสบความสำเรจมากมาย บุคลกกโคตรเท่ ชีวิตนาอจฉาเปนบ้า

ผมถกถามเรื่องความสำเรจมาตั้งแตอยู่ GREYHOUND  ตั้งแตเรยนจบ ชีวิตผมประสบความสำเรจเปนขั้นๆ เพราะผมไม่ค่อยวางอนาคตไกล แคในแตละขั้นที่จะทำอะไรผมจะทำให้มันสดๆ ความสำเรจที่ผมกำลงพยายามทำอยู่ในปจจุบันคอศลปะอยางเดยว    

เคยนบไหม ชีวิตนี้เคยทำอะไรสำเรจมาบาง

เอาความสำเรจงายๆดกว่า ถ้าเปนตอนเด็ก ก็คงเปนตอนสอบเขาเรยนไดเพราะมนเปนสิ่งที่แบบมนยากนะ การเรยนสำหรบผม สอนเขาเทพศิรินทรได้ก็ โอโห ! สำเร็จ ทั้งที่เขาไปแลวโคตรลำบาก เปนสิ่งที่เหนื่อย สำหรบคนที่ชอบศลปะแลวตองไปเรยนวชาการ ตอนสอบเขาชางศลปได้ก็รู้สึกประสบความสำเร็จ ผมจงเปนคนตั้งเปาไมไกล เปนคนไม่ค่อยวางแผน ผมจะเหนหนทางอยู่ตรงนั้น ก็แคไปให้ถึง ขาดอะไรกพยายามทำตรงนั้นใหสำเรจใหได้ มีความมุ่งมั่น

หลงจากสอบชางศลปเสรจกสอบศลปากรไดพอศลปากรได้ก็ ...ไปไหนละทีนี้ เปนศลปนเหรอ ? ไมเคยคิด ก็ขอให้มีรางวลละกัน เพราะชอบใหไดรางวัล ก็เลยประกวด แลวกไดรางวลมา ตั้งใจเรยนใหจบ เกรดดีๆ ไมได้คิดวาจะเปนศลปิน แตผมเปนคนที่มีความสนุก อยากจะทำอะไรหลายๆแบบ ที่ตัวเองไมถนัด มันรู้สึกสนกไปหมด กลาชนวางั้นเถอะ

ความสำเรจอกอยางก็คือ ถูกเลอกเขาไปทำ GREYHOUND ทีนี้จาก GREYHOUND ก็ไมไดคาดหวงวาจะเปนดไซนเนอรระดบโลก ได้รับรางวลหรออะไร ก็แคอยากทำผลงานให้ตัวเองภูมิใจเวลาเหนมนอยู่บนคนที่ผมรู้สึกเชื่อ รู้สึกนยมชมชอบ เวลาเหนมนในหนงสือ หรอเวลาเหนคอลเลกชั่นในรนเวยตามที่เรามองภาพไวแลวคนชอบ ที่บอกวาคนชอบสำหรบผมไมไดแปลวาจะตองขายหมด 400 ตัว หรอประสบความสำเรจในดานยอดขาย  ต้องยอมรบวาบางคอลเลกชั่นมนกไมประสบความสำเรจดานครเอทีฟ ด้านคนพดถึง แต่ก็โอเค

งานศลปะของผมเนี่ย ประสบความสำเรจก็ต่อเมื่อคนดแลวแบบ “เท่จังพี่” หรอมคนที่เกงระดบฝีมือ มาดแลวชมบอกว่า “ผลงานพี่แมงเท่ว่ะ”แคเนี้ย ไม่ต้องซื้อกไดแต่ซื้อไปก็ยิ่งดแต่ว่าขอแคคำนี้มันประสบความสำเรจแล้ว ยังดกวามายืน แลวพอถามแลวกเหมอนนกหาคำพดที่ดีอยู่ ซึ่งเคาอาจจะเกรงใจเรา อยางนั้นผมรู้สึกวาไมใชละ แต่ว่าถาไม่ต้องเดนไปถามเลย เคาเดนเคามาแลวบอกเท  แค่นี้ผมก็รู้สึกวาประสบความสำเรจในสิ่งที่ผมตั้งใจทำ

                 

BeginAgain,Smart Living,Rabbit Today

 

ความลมเหลวที่ผ่านมา

ความลมเหลว...ผมไมอยากจำ มันมตลอด มีทุกวัน ชีวิตผมเหมอนเกดมาเพื่อแก้ปัญหา ไม่รู้ดวงผมมนดวงตองแก้ปัญหารเปลากไม่รู้ ผมดเหนื่อย เปนคนที่ต้องทำงาน อยางวนนี้ก็ต้องมีปัญหา เมื่อวานก็มีปัญหา หลายปญหาที่ต้องแกตอนอยู่ GREYHOUND ยิ่งมีปัญหา ผมวางานทกงานมีปัญหานะ เพราะมนเปนเรื่องของดลกบคนหลายคน ยิ่งงานที่เป็น Commercial art แลวเนี่ย แสดงวามนตองทะเลาะกับart มากอนแลวดวย ว่า...เอ๊ะ มันเปนเรารเปล่า Commercial ก็คือคนอีก คนใส่มันมากี่ร้อยชีวิตอ่ะ ความชอบกี่ร้อย ความรำคาญ วงแขนไมเหมอนกัน คอไมเหมอนกัน ชอบสไมเหมอนกัน ชอบเนื้อผาไมเหมอนกนอะไรแบบเนี้ย มันแทบจะทะเลาะกบคนทั้งโลกได้ มันตองดลกบคนเยอะ มันตองแก้ปัญหาตลอด เพราะงั้นตอนไปทำงานที่ GREYHOUND แรกๆมนสนุก เรายงเด็ก ความรบผดชอบเรายงอยู่ที่ออกแบบ แตพอเราโตขึ้น เราตำแหนงสงขึ้น ความรบผดชอบเราเยอะขึ้น มันเริ่มไมไดออกแบบละ มันเริ่มกลายเปนควบคมหรอดแล สนใจฝายอื่นดวย พอภาพใหญ่ขึ้น มันเริ่มไมไดออกแบบ แต่ยังไม่ฟันธงวาไมสนกนะ มันเริ่มไมเหมอนตอนเดกที่เรานั่งทำงานศลปะ ไม่ต้องอยู่กับใคร เราทำงานของเรา ไมสนใจดวยจะมคนซื้อรเปล่า อันนี้ตอนที่อยู่ GREYHOUND นะ เพราะวาผมรู้สึกว่า ขาขางหนึ่งผมมเงนรองรบอยู่แล้ว อันนี้ผมกไมสนใจ เหมอนสาดเขาไปในงานโดยที่ไม่คิดอะไร ไมไดสนใจวาจะขายได

แตพอปีที่ผ่านมา ที่ผม Early Retire ออกมาจาก GREYHOUND มายนดวยขาที่เปนตวเองจรงๆ ซึ่งตอนนี้มันก็มี 2 ภาพอยู่ ภาพศลปะมนกจะมเงนหนอยๆ แต่ก็เริ่มเขาไปมากขึ้น เขาไปในวงการมากขึ้น ส่วนดานแฟชั่นมนตดตวเราไปแล้ว ฉะนั้นมนก็มี 2 ภาพที่ผมพยายามรวมเขาดวยกัน เพื่อให้มันมีจุดขาย จากที่เราไดอยู่ที่ GREYHOUND ทำ Commercial Art มันทำใหเราเปนแบบนี้ มันทำใหเรารู้จักตลาดมากขึ้น

ผมกไมไดเปนศลปนที่เปนนกการตลาดเหมอนบางคนนะ อยางเพื่อนผมบางคนเขามี Marketing mind ที่มันไม่ต้องเขาไปอยู่ในวงการธรกิจ มันมากบตวเขาเลย แตผมเนี่ย Marketing ไมได้ช่วยใหงานผมขายดีขึ้นนะ แต่ช่วยใหผมรู้จักวาจะจดวางตวเอง หรองานของตวเองยงไง หยอดนดๆเพื่อหวงวาจะมกลุ่มคนชอบ แต่ก็ไมไดหวงขาย 100% ไมเคยคดวาเดี๋ยววางตอนนี้ด้วยรปนี้แลวมนจะโดน เหมอน Instagram งี้ บางคนเล่น Instagram ซีเรยสมากเลย ต้องตอนนี้ต้องรปนี้แลวเดี๋ยวจะโดน ผมกอาจจะไมได้ซีเรยสขนาดนั้น

งาน Marketing มันสอนผมในเรื่องของการดลกบคน การพดกบคน การเลอกใชเค้า หรอการจะแก้ปัญหา

งานศลปะยงไงก็ต้องหวงคนซื้อ เพราะตอนนี้มันไม่มีขาขางนงเหมอนเมื่อกอนแลวนี่ ไมไดอยู่ในระบบเงนเดอนที่ต้องคอยให้ทุกวนทกเดอน ก็เริ่มจะตองคดและ ต้องวางแผนแล้ว ว่าเดอนนงยงไงเราตองไดเทานี้ ถ้าไมไดเทานี้ต้องไดเทาโน้น พอเริ่มเหนเดอนนี้ไมไดเราก็ต้องเริ่มแบบ เฮ้ย...มาดูรูปไหม เริ่มทำตวเหมือนลปิน  จะเปิด Open Studio ไหม เพื่อใหคนที่ชื่นชอบมาดเผื่อเคาจะชอบ เคากหยบไปชิ้นสองชิ้นไรงี้

แรงบนดาลใจในการสรางงานศลปะ ณ วัยนี้คืออะไร SEX DRIVE ยังมอยู่หรอเปล่า

ถามถงเรื่อง SEX DRIVE ในการทำงาน สำหรบผมคงตอบยากเพราะผมมครอบครัว ผมแตงงาน มีครอบครัว แตคนอาจไม่ค่อยรู้ เอาเปนว่า...แรงบนดาลใจในการทำงานศลปะ มันตองมาจากความชอบครับ ความชอบก็คือกเลส ไม่ว่าจะเปนผู้หญิง ผู้ชาย สิ่งของ หรือ แฟชั่นหรออะไรกแลวแตผมถอวาเปนกเลสที่ศิลปนควรมี ต่อใหเปนฝนดาวองคารอะไรกแลวแต

 

 

BeginAgain,Smart Living,Rabbit Today

 

คิดวาตวเองแกหรอยัง ?

คิดเสมอครับ ไมได้คิดเพราะตวเลข  แตเพราะสงขารมนสั่งมา ไมใชใจสั่งมา ฮ่า ฮ่า ! แตพอดเรามใจไง เรากเลยอาจจะชะลอความรู้สึกแกได้ด้วยภาพ พอแตงตัว สรางภาพ การเรยนศลปะก็คือการสรางภาพอยู่แล้ว อาจจะไม่ถึงขั้นปั้นน้ำเนตัว ยิ่งแฟชั่นยิ่งเปนการสรางภาพเลย

คนเราแตงตวไมใชแคเครื่องนุ่งหมปดอวยวะเพศ แตเปนเรื่องของสคาแรคเตอรเรื่องบคลกภาพ ทุกอยางมนเปนตวเสรมสรางภาพทั้งหมด ซึ่งผมเอาประเดนนี้มาใชในงาน เอามายาคตมาอยู่ในงาน

พูดถงเรื่องแกแม้สังขารเราจะแกแตใจทำใหเรารู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นไดสมยเดกๆผมเปนคนไฮเปอร์ วันแตละวนทำเยอะมาก แบบรวดเร็ว ทำสบอยางไดในหนึ่งวนอะไรแบบนี้ พออายเยอะ ร่างกายมนไมไดกระฉบกระเฉงเหมอนเดิม ร่างกายหรอสมองตองการพกผอนเยอะกวาเก่า แต่ดันนอนนอยกวาเก่า เพราะวาดนนอนไมหลับ ตื่นเร็ว

ใจผมไมเคยแกหรอก แต่ร่างกายเรามนพยายามกระชากใจเราให้รู้สึกวาแก

การแบกภาพคนเจ๋ง ต้องเทอยู่ตลอดเวลานี่เหนื่อยไหม

จรงๆผมก็ลุงนั่นแหละ อายขนาดนี้ เจอเพื่อนกนกโคตรลงเลย หัวลาน มันกเปนไปตามวยแหละครับ เพียงแต่ว่าจะทำให้ดูดีนั้นมนทำไดผมเหนลงเยอะแยะไป ที่ยังดูดีอยู่  แตไมใชเพราะเขาไปดงหน้า หรอยอมผม

บุคลกภาพของผมไดแรงบนดาลใจมาจากรุ่นพี่คนหนึ่งซึ่งแกแล้ว ทุกวนตอนเดกๆ ผมจะเหนคณลงคนนี้ถือไมเท้า หรอร่ม แลวหลงตรง ผมหงอกเลย เขาแกนะ แตแตงตวเตมตลอด คำวาเตมนี่ไมไดแปลวาเวอรเยอะ แบบเดกสมยนี้นะครับ แตหมายถงการแตงตวสมวยให้ดูดี ผมกเลยคดว่า ถ้าผมแก่ก็จะเปนแบบนี้ จะดแลตวเองให้บุคลกดสมวัย ซึ่งยคนั้นก็ยังมีลุงใสหมวกแก๊ป แตงตวเสื้อตวใหญเตนฮปฮอป ซึ่งอนนั้นผมรู้สึกวาไมสมวัย ไมสมบคลิก ลองดพวกนกการเมองญี่ปุ่นทำไมถงดูดี บางคนแกเหี่ยว นั่นเพราะบคลกนำมาพรอมกบสขภาพดวย  รู้จักดแลการแตงตัว ไมใชใสเสื้อกลามเหี่ยว ใสกางเกงขาสั้น รองเทาแตะ

Inspiration ของผมคือ แกแล้ว ไม่ต้องไปทำอะไรมัน ดูแลบคลกภาพ ดูแลเอาใจใส่ตัวเองให้ดูดี เลอกในสิ่งที่เหมาะกบตวเอง

สิ่งที่อยากทำมากที่สุดในวนนี้...ยังเหลออะไรที่อยากแลวไมไดทำบาง

อยากนอนครับถ้าเปนสมยกอนผมคงบอกว่า อยากไปเที่ยว ไปเดนจตุจักร เขาหองสมุด แตตอนนี้แคอยากนอน เพราะรู้สึกวาการนอนเปนสิ่งที่ยากสำหรบคนวยนี้ ผมนอนยากอยู่แล้ว การนอนใหแบบขาดสำหรบวยผมจะยากมาก ยิ่งนอนให้ฝันนี่ยิ่งไปกนใหญ่ ยิ่งนอนไมสนิท ยิ่งมเรื่องกงวลจะตองแสดงงาน หรอมโปรเจคใหญ่ๆ ยิ่งนอนยากเลย

ความเสื่อมที่กำลงเผชิญ

ใชครับ...ความเสื่อม ผมรวงเปนกระจุก ไมอยากรวง แต่นี่มันเรื่องจุ๊กจิ๊ก เดี๋ยวสกนเฮดเอากไดแตภายในนี่สิครบที่เราไม่รู้ ไม่ว่าจะเป็น ตับ ไต ไส้ พุง ส่วนมากคนแกเปนอะไร... ต่อมลกหมากครับ ไม่มีใครแขงแรงไปจนตาย ความชราไมไดทำใหคนตายนะครับ แต่มันเปนเพราะอะไรสกอยางที่ล้มเหลว ถ้าเราอยากอยู่ไดนาน สรางงาน อยากเหนลกโต อยากเหนรถไฟฟาครบทั่วเมอง อยากวารปไปไหนมาไหนไดโดยไม่ต้องมเครื่องบิน หรออยากจะรออะไรเปลี่ยนในยคไซเบอรคงตองดแลสขภาพ นี่เพื่อนผมกตายไปหลายคนแล้ว กินเหลาตบแข็ง

ผมเองก็ต้องไปวิ่ง แรกๆผมชกมวย ทีนี้มันเบื่อ ตอนนั้นอาย 46 มันยงทาทาย ฟิต แตพอ 50 เราเริ่มชาลง แรงกระแทกเราไมไหว เบื่อดวย เลยไปวิ่งแทน ไปวิ่งกเขาอีก แต่ก็ทน มันมีวิธีวิ่ง ถามคนวิ่งเกงทกคน เจบเขาหมด ถือเปนเรื่องปกตผมตื่นต 4 ผมมความมุ่งมั่นมากเวลาทำจรงๆ ทั้งๆที่ตอนเดกๆเที่ยงยงไม่ตื่น บางทีบ่าย 3 โมงยงไมนอน นอนอกทีตี 3

ปัจจุบันผมพยายามนอน 4ทุ่ม แตจะหลบจรงๆกเที่ยงคืน หรอบางทประมาณ 3 ทุ่ม กินขาวกอน 6 โมง เพื่อที่จะใหอาหารยอยไดทำตามระบบ ตอนแรกผมวิ่งตอนเย็น แลวก็มีครั้งนงคนชวนใหไปวิ่ง ต้องตื่นต 4 ผมรู้สึกตอนเชานี่โคตรAmazing เลย อากาศบริสุทธิ์ ก็เลยเปลี่ยนดกว่า ตอนเยนไมเอาแล้ว วิ่งตอนเช้า ซึ่งก็ดีครับ แลวมนไดเวลายาวมากเลย ตื่นต 4 ตี 5 สายสุด 6 โมง วิ่งสกชั่วโมงนงพอละ วิ่งเอาชั่วโมงไมไดเอากโล เสรจแลวก 8 โมงกนขาว เวลาเหลอเพยบ กลบมาที่นี่ 9 โมง ทำงานไปจนเที่ยง ง่วงนะ แตทำงานเรื่อยๆกเปลี่ยนได้ นี่คือที่ผมตั้งใจเอาจรงตอนนี้เลย แลวกทำงานศลปะ

 

BeginAgain,Smart Living,Rabbit Today

 

เรื่องที่อยู่อาศัย  คนปกตอยากมีบ้านของตวเอง แต่คุณเลอกที่จะเชาบาน เหมอนกบเชาชีวิตใชเสรจแลวก็คืนเจาของ

ใชครับ ผมกเหมอนคนอื่น โตมาถกปลกฝัง ยิ่งเปนผู้ชายตองเปนหวหนาครอบครัว มีบ้าน มีรถ มีอะไรรองรบครอบครัว ผมกเปนแบบนั้นมา ทีนี้พอถงจดนึง ก็มีไอดอลที่เคาใช้ชีวิตแบบนี้ ซึ่งพวกนั้นเคาไม่มีครอบครัว เคาเชาอยู่ เปนตวอยางใหเห็น ในขณะที่คนมครอบครัว รวมถงตวเราเอง พอมีบ้าน บ้านก็ถูกทิ้ง คนทิ้งบานเยอะมาก บางคนมีบ้านหลายที่ แลวออกมาใหคนอื่นเช่า หรอไม่ก็ทิ้งราง ปลวกรบประทาน หรอไม่ก็ต้องขาย เพราะคนเราไมไดอยู่ที่เดมตลอดเวลา วันหนึ่งก็ต้องยายไป

พอเราเริ่มโตขึ้น ชีวิตพื้นฐานแบบเกาที่เราเคยตั้งไวเช่น จะตองมครอบครัว ก็ต้องมีบ้าน เริ่มไมใชแตละชีวิต แตละคน มีชีวิตของเค้า ลูกเรา ต้องสรางอะไรให้ลูกไหม ? คำตอบคอไมจำเป็น  เราไมสามารถที่จะไปครอบชีวิตใครไดการที่เราเลอกสถานที่ที่หนึ่งซึ่งเหมาะสำหรบโอกาสหนึ่ง มันนาจะเหมาะกว่า คือการเชานั่นเอง เปลี่ยนไปเมื่อไหร่ก็ได

ครอบครวมผลมากไหมที่ทำใหเราไมไดเปนศลปิน ที่ทำงานศลปะบริสุทธิ์ ต้องไปทำงานออกแบบเลี้ยงชีพ

ผมไมเคยโทษ ศิลปนที่ไม่มีครอบครวหรอทิ้งครอบครวจะโทษครอบครวเมื่อตวเองไมประสบความสำเร็จ มันเปนคำเหมอนโทษไงครับ ผมไมเคยมากลาวอางเลยว่า เพราะมครอบครวเลยทำให้ต้องเปนแบบนั้น อาจจะเคยบนกบเพื่อนบาง แต่ก็ไมไดโทษวาที่เราตองเลอกวิถีการทำงานแบบนี้เพราะมครอบครัว ต้องมขาขางนงไว้ ต้องมเงนเปนตวที่จะจนเจอแหละ เพราะวาอยู่ดีๆมครอบครวปั๊ป บอกกเปนศลปิน ไม่มีตังค์ มันเปนไปไมไดนอกจากจะรวย เมยเลี้ยง

ศิลปนหลายคนมกจะพดว่า พอมครอบครวแล้ว จะไมไดทำอะไรแบบที่ตัวเองอยากทำ ก็ต้องขอขอบคณครอบครวของผมมาก ที่ปลอยผมพอสมควร อยางการมาเชาสตูดิโอ หรอทำงานอะไรเกี่ยวกบเซกส มีผู้หญงโปเปลอยอะไรมา ครอบครวเขากไมได้มีปัญหา ไมเคยพดอะไร

สำหรบผม ครอบครวมผลกบงานศลปะ  เพราะเราตองคำนงถงรายไดนอกจากครอบครวจะเลี้ยงผม ปลอยผมเปนศลปิน ซึ่งในความจรงเปนไปไมไดเพราะผมเปนคนเกรงใจคน ถ้าผมมครอบครัว ผมก็ต้องรบผดชอบ ผมตองทำศลปะโดยที่มีครอบครวอยู่ได

ศิลปนมครอบครัว และดงเยอะแยะ การมครอบครวอาจจะแปลวาเปนเสน่ห์อยางหนึ่งกไดนะ อยู่ที่ว่าคณทำงานยงไงมากกวาผมว่า ศิลปนที่มีครอบครวแลวทำงานไมสำเร็จ นั่นเพราะคณตางหากทำงานหวย  เพราะดนแบกไมได้ทั้งสองฝาย คุณเองตางหากที่ทำงานกรอยลง  เพราะคณแก่ดันตัว ดันใชความรบผดชอบทางดานสงคม ลดปรมาณความครเอทฟในงานของคณเอง คุณหมดแรงเองตางหาก

               

วางแผนเรื่องความมั่นคงในชีวิตสำหรบอนาคตไวอยางไร การเงิน การลงทุน หุ้น ทองคำ มีไหม ตอนที่ทำงานไมได้มี Passive Income รองรบหรอเปล่า

มีก็ดีนะ ถ้ามีก็รวยไปแลวส  ผมไม่มีเลย มารู้เรื่องพวกนี้ตอนอยู่ GREYHOUND นี่แหละ เพราะวาอยากจะเอามาลดภาษี ถ้าใหลงทนจรงๆ ด้วยวิธีคิดแบบนั้นไม่มีเลย  ยิ่ง Passive Income นี่ยิ่งไม่มี ผมไม่มีนิสัยแบบนั้น กวาจะเขาใจ IMF ITF อะไรสารพดเนี่ย ไม่รู้เรื่องเลย ต้องไปถามเค้า แลวตองซื้อเทาไหร่ ก็ไม่รู้อีก ว่ารายไดเทาไหร่ ก็เลยซื้อมั่วไป ไมเคยมีปัญญาทางดานนี้เลย

ชีวิตบั้นปลาย คุณจะมใครให้พึ่งพาได้บ้าง

ผมไมได้มีครอบครวไวเพื่อมาให้ดูแลตวผมยามแกเฒ่า ลูกชายนี่ผมไมเคยคดวาเคาจะดแลพอแมเลยนะ ผมทำใจไวแล้ว ลองไปถามดูสิ เคยคดจะดแลไหม ? ไมหรอก ลูกสาวยงดนะ แต่ลูกชายนี่ไมเคยคดเลย  เคาใหความสขกบผม แคไดเหนหนาพอแล้ว เพราะถาไปหวงมากจะพลาดครับ ถ้าเกดมนเกเร เรยนไม่ดี แตเราดนคาดหวงว่า มันจะตองเรยนดแลวถามนไมไดแบบนั้น เราจะเสยเอง ซึ่งถาเราไมคาดหวัง แลววนหนาเคามาดแลเรา ยิ่งถอวากำไร

เปาหมายความสำเรจตอนนี้คืออะไร

ทีนี้ถ้าจะถามวาสิ่งใดที่เปนการประสบความสำเรจของผม น่าจะเปนเรื่องสขภาพนะ จรงๆบางทีมันไมจำเปนตองเปนเรื่องงานเสมอไป ถ้าเราเอาชนะเรื่องสขภาพไดสามารถอยู่ไดโดยมีสุขภาพที่ดี เพราะสขภาพที่ดีมันกแปลวาเราก็ซ่าไดทำงานได้ดี ฉะนั้นผมวาตรงนี้แหละ ถ้าเกดเราเอาชนะได้ รู้สึกเปนอนาคตที่ผมตองทำมนใหไดแลวเดี๋ยวงานศลปะที่ดีมันกคงประสบความสำเรจของมนเอง


 


AUTHOR :

V-VIS
วีร์วิศ เป็นนามปากกาของ วรรณศิริ ศรีวราธนบูลย์ นักเขียนหญิงร่วมสมัย เริ่มเป็นที่รู้จักในแวดวงวรรณกรรม ด้วยผลงานวรรณกรรมประเภทรวมเรื่องสั้นแนว รหัสคดีที่มีกลิ่นอายของความอีโรติกในชื่อ ‘แอบอยู่ในคุณ’ งานเขียนของเธอมักกระตุกต่อมความคิดให้เราเสมอ ไม่เว้นแม้เรื่องเงินๆทองๆ

Burger-King-Block-300x250
SPaw mooncake w300xh250 pixels01
TAT-Block-Sep-Oct2018
AIA_300x250
SCB_300x250

Advertising