ชีวิตและการงาน

ไม่โกรธ ช่วยลดโลกร้อน

Published 13 ก.ย. 2018

By นพเก้า เนตรบุตร

Anger-smart-living-Rabbit-Today-banner

ในเช้าวันอันแจ่มกระจ่างวันหนึ่ง ได้ตื่นมาเจอตัวหนังสือในกล่องข้อความ แล้วอารมณ์ก็ทะยานไปสู่ความโกรธได้ในทันที

โทสะเดินทางได้เร็วยิ่งกว่ากะพริบตา โกรธข้ออ้างสารพัดที่เขายกมา ที่ทำให้งานล่าช้าออกไป เขาหายตัวไปหลายวัน ขาดการติดต่อ จนต้องหาคนทำงานใหม่ พอหาคนทำได้ เขาก็กลับมาพร้อมงาน และคำแก้ตัวที่ทำให้โกรธสุด 

เขาบอกว่า ไม่ชำนาญงานมากพอ โกรธตัวเองที่ให้โอกาสคนรับงาน แล้วมาบอกว่าไม่ชำนาญ เราไม่ได้อยากมีเรื่องโกรธ ความโกรธจึงถือเป็นอุบัติเหตุ เราอยากจะดำรงอยู่ในเช้าอันแช่มชื่นทุกวัน และถือครองมันได้อยู่อย่างนั้น แต่เราก็โดนความโกรธชนเข้า หรือเราเองนะ ที่ถอยตัวไปชนความโกรธ 

เมื่อพูดถึงอุบัติเหตุ ทำให้คิดไปถึงถ้อยคำหนึ่ง ติดอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เขียนเอาไว้ว่า ‘อุบัติเหตุ ไม่ใช่ชะตากรรม แต่คือความประมาท’ นี่คือการเตือนสติให้ระวัง ทุกอย่างป้องกันได้ อ่านกี่ครั้งก็พยายามคิดคล้อยตาม ระหว่างคำสองคำ อุบัติเหตุ และ ชะตากรรม อำนาจของอะไรมีมากกว่ากัน 

ชะตากรรมที่ถูกกำหนดไว้แล้ว ตามความเชื่อในเรื่องพรหมลิขิต หรือการขาดสติยั้งคิดเพียงชั่ววินาที ลองเอามาเทียบเคียงกับความโกรธ ‘ความโกรธไม่ใช่ชะตากรรม แต่คือความประมาท’ เราไม่โกรธก็ได้ใช่ไหม เราโกรธเพราะประมาท ตะครุบใจไว้ไม่ทัน ถ้าตามทันก็จับความโกรธมาหายใจยาวๆ แล้วกลับมาเป็นตัวของตัวเองอย่างเก่า 

ตอนโกรธมันไม่ใช่ตัวตนของเราที่ถูกยกระดับแล้ว ยิ่งโกรธมาก เราก็ยิ่งตกต่ำ ฉันเคยตกต่ำมามากครั้งนัก จึงตระหนักแล้ว การระเบิดความโกรธออกไปไม่มีอะไรดีสักอย่าง สักธุลีเดียวก็ไม่มี ทั้งเขาทั้งเราต่างก็มอดไหม้ เซลล์ในร่างกายก็เสื่อม ระบบทุกอย่างบิดเบี้ยว มลภาวะอากาศเป็นพิษ บรรยากาศรอบตัวก็เป็นพิษ 

ทำได้เพียงอย่างเดียว ยับยั้งความโกรธไว้ และต้องสลายความโกรธให้ได้จริงๆ ไม่ใช่อย่างระงับได้ แต่เก็บความโกรธสะสมไว้ก้นใจ จนโกรธตื้น โกรธง่ายขึ้นทุกที 

สมัยครั้งยังทำงานโฆษณา เมื่อโกรธ ก็รู้ว่าต้องทำอย่างไร แต่บอกตัวเองว่า นี่ไม่ใช่แม่ชี โกรธก็คือโกรธ ไม่มีความจำเป็นต้องเก็บมันไว้ ต้องทำให้อีกฝ่ายรู้สึกผิด ต้องต่อสู้กัน โต้ตอบกัน ในเหตุผลอันควร ด้วยถ้อยคำที่ไม่ต้องถนอมน้ำใจ เพื่อจะได้ตราประทับ ว่าคุณผิด ฉันถูก

ไม่โกรธ ช่วยลดโลกร้อน,ชีวิตและการงาน,Rabbit Today

และต่อให้ได้ชัยชนะมา อารมณ์ก็ได้เดือดไปสู่จุดสูงสุดเสียแล้ว ไม่สามารถเอาลงมาได้ง่ายๆ 3 วัน 1 สัปดาห์ หรือบางที 3 ปีก็ยังโกรธได้ไม่สาย เก็บไว้โกรธได้อีกนาน คุ้มนักกับการระเบิดความโกรธสักครั้ง ทำลายภูมิคุ้มกันไปได้ทั้งชีวิต เรายังทำงานร่วมกันต่อไปได้ ตามเนื้องานความรับผิดชอบ แต่เอื้ออาทรต่อกันด้วยน้ำใสใจจริงไหม มันไม่ใช่อีกต่อไป

โชคดีที่ตอนนี้ทิ้งชีวิตแบบนั้นมา การเป็นครูสอนปักผ้า แทบไม่มีเรื่อง ไม่มีใครมาทำให้ขุ่นข้องหมองใจไปสู่ความโกรธ หรือจะโกรธก็เพียงแวบหนึ่งเท่านั้น เห็นทัน เข้าใจคนอื่นทัน คงเพราะอยู่กับการนับลมหายใจ อยู่กับเข็มกับด้ายทุกวัน เอาเข็มจิ้มนิ้วตัวเอง เจ็บถึงเลือดออกบ่อยครั้งยังไม่เห็นจะโกรธคนข้างใน แล้วทำไมจะต้องไปโกรธคนอื่นที่ไม่ได้มาทำให้เจ็บได้จริงๆ 

ซึ่งก็นึกว่า เรากระโดดข้ามมาอยู่ในทุ่งดอกไม้ได้นานแล้ว จนกระทั่งเช้านั้น ตอนที่พิมพ์ข้อความตอบกลับ ด้วยอารมณ์ร้อนรน อย่างทนไม่ได้ในความไม่รับผิดชอบ ช่องตอบกลับค่อยๆ ขยายใหญ่ บรรจุถ้อยคำโกรธไว้มากมาย หยุดอ่าน เพื่อแก้คำผิด ทำให้มีเวลาหยุดคิด ความโกรธถูกปลดวางเรียงเป็นตัวหนังสือ 

ทำให้เห็นอารมณ์ตัวเอง ถ้าได้กดส่งออกไป หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น จะมีคนล้มตาย 1 คน เขาจะเจ็บสาหัส ไม่ใช่วันนี้ พรุ่งนี้ มันไม่ได้ทำลายแค่หนเดียว แต่เป็นทั้งชีวิตที่เหลือ เป็นแผล เป็นความละอาย เป็นความขุ่นข้องหมองใจ เป็นการสูญเสียความมั่นคง และคนที่จะบาดเจ็บอีกคนคือตัวเราเอง 
เมื่อเราโกรธใคร เราสูญเสียพลังงานบวก เมื่อต่อว่าใคร คำต่อว่ายังตราอยู่ที่หน้าเราเอง ถ้อยคำต่างๆ ที่เคยต่อว่าใครไป มันไม่เคยไปไหน ถ้าเรายังไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้ในอารมณ์ชั่วแล่น แล้วใครคนอื่นจะให้อภัยเราได้อย่างไร  

และด้วยคืนก่อนหน้านั้น หนังสือเล่มที่เพิ่งอ่าน ได้บอกว่า ‘ถ้าเราไม่ดีต่อกัน เราก็ยิ่งโดดเดี่ยว’ เราย่อมไม่อยากโดดเดี่ยว เราไม่ควรทำลายความเป็นหนึ่งเดียวกัน เราเป็นส่วนหนึ่งของพระเจ้าเหมือนกัน ที่แบ่งตัวมาสร้างเป็นคุณเป็นฉัน เป็นทุกสิ่ง เมื่อคุณกำลังรดน้ำต้นไม้ คุณหายใจ คายคาร์บอนไดออกไซด์ออกไป รับออกซิเจนเข้ามา ต้นไม้อยู่ในคุณ คุณอยู่ในต้นไม้ เราหายใจด้วยอากาศเดียวกัน ลมหายใจของคุณอาจเคยหมุนวนอยู่ในร่างของฉัน  

กลับไปอ่านถ้อยคำต่อว่าอีกครั้ง แล้วกดลบถ้อยคำพวกนั้นออกไป ที่ร้ายที่สุดก็เพียงปล่อยให้เป็นพื้นที่ว่าง ไม่มีคำตอบ เมื่อถึงวันที่ได้รับงาน งานของเขาดีกว่าที่คิด ฉันจึงเข้าสู่โหมดใหม่ ไปกล่าวคำชม และเมื่องานจบกระบวนการ ฉันกลับไปบอกเขาอีกครั้งว่าชอบ งานออกมาสวย เขารู้สึกดี ฉันรู้สึกดี เราต่างยังสะอาด 

ความโกรธไม่จำเป็นต้องมีอยู่ในขั้นตอนทำงาน การตำหนิในข้อผิดพลาด อาจทำได้โดยการกล่าวชมที่ผลงานตรงอื่นแทน คนทำผิดย่อมรู้สึกผิดตั้งแต่ตอนเอ่ยปากแก้ตัว แล้วได้รับความเงียบว่างเป็นคำตอบ เมื่อไม่มีความโกรธ ดอกไม้ย่อมไม่ตระหนกที่จะผลิบาน นกก็เช่นกัน พร้อมจะร้องเพลงเฉลิมฉลอง เมื่อคุณไม่โกรธ ไม่ส่งคลื่นพลังลบไปรบกวนสนามแม่เหล็กที่ห่อหุ้มโลก โลกก็ยังสมดุล สวยงาม 

ทำไมล่ะ คุณถึงจะไม่อยากรักษาบรรยากาศทุ่งดอกไม้ไว้ แทนที่การกระทำที่ทำให้เสี่ยงต่อการเกิดภัยพิบัติ ก็ความโกรธของคุณนั่นละ


AUTHOR :

นพเก้า เนตรบุตร
นพเก้า เนตรบุตร
อดีตสาวโฆษณาผู้ผันตัวมาเป็นครูสอนปักผ้า และทำมันจริงจังจนมีลูกศิษย์ลูกหามากมาย ติดตามเธอได้ที่แฟนเพจ Doknommeaw Play และที่นี่ Rabbit Today

Chevron-AD-Block-16Nov-15Dec2018-Rabbit-Today
AD-AIA-07-31Nov2018-Block

Advertising