ชีวิตและการงาน

ขอเวลา 15 นาที

Published 11 มี.ค. 2019

By คำ ผกา

15-minutes-smart-living-Rabbit-Today-banner-1

ไลฟ์สไตล์หนึ่งที่น่าสนใจของคนเจนวาย ซึ่งเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับคนเจนเอ็กซ์โดยสิ้นเชิงคือ ในขณะที่คนเจนเอ็กซ์มีคติประจำใจว่า Work hard, play harder ทำงานหนักแล้ว ก็ต้องใช้ชีวิตให้สุดเหวี่ยงด้วย 

ดังนั้นรูปการณ์ของการใช้ชีวิต จึงออกมาในแบบที่ทำงานหนัก หาเงินเยอะ ขณะเดียวกันก็กินหนักๆ ดื่มหนัก เที่ยวหนัก วีกเอนด์อาจจะปาร์ตี้ 2 วัน 2 คืน จากนั้นวันจันทร์สามารถกลับเข้ามาทำงานได้แบบไร้ร่องรอยความแฮงก์ ความเพลีย แถมยังลุยงานต่อได้อย่างน่าอัศจรรย์ 

ในขณะที่ไลฟ์สไตล์ของคนเจนวายมีแนวโน้มจะถือศีลกินเจมากกว่า นั่นคือ ไม่ได้อยากรวย ไม่ได้อยากทำงานหนัก ขณะเดียวกันก็ไม่เชื่อในเรื่องปาร์ตี้ กินเหล้า หรือใช้สารกระตุ้น ไม่สนใจบุหรี่ เน้นการกินอาหารคลีน อาหารสุขภาพ อุทิศเวลาให้กับการออกกำลังกาย ฝึกโยคะ นั่งสมาธิ หรือใช้เวลาในฟิตเนสวันละหลายชั่วโมง ไม่สนใจที่จะมีแฟนจริงจัง แต่มีรูปแบบความสัมพันธ์ที่หลากหลาย ฯลฯ

ส่วนฉันเป็นคนเจนเอ็กซ์ที่ไม่สมาทานคติ  Work hard, play harder เอาเสียเลย ขณะเดียวกันก็ไม่ชอบความเฉื่อยแฉะแบบเจนวายที่จะ Slow Life วันๆ นั่งปั้นกล้ามอยู่ในฟิตเนส แล้วก็มานั่งกินซูเปอร์ฟู้ด กิน คีนัว กับไข่ขาว กับผักไฮโดรโปนิกส์ อะไรเทือกๆ นั้น และเชื่อว่า มันต้องมีทางสายกลางระหว่างสองไลฟ์สไตล์นี้

งานเยอะ นอนดึก ตื่นสาย ไหนจะลูก ไหนผัว เงินก็น้อย ลูกจ้าง แม่บ้านก็ไม่มี จะเอาเวลาที่ไหนออกกำลังกาย

อันนี้ก็น่าเห็นใจจริงๆ ฉันคิดเสมอว่า การที่เราเป็นหนึ่งในคนที่มีความฟุ่มเฟือยในชีวิตมากพอที่จะมีเวลาครึ่งวันเช้า ไปออกกำลังกายได้อย่างสม่ำเสมอนั้น เป็นความหรูหราอันหาที่สุดไม่ได้

เพราะนั่นแปลว่า เราไม่มีลูกไม่มีผัวให้ต้องดูแล พ่อแม่เราไม่เรียกร้องการดูแลจากเรา ญาติพี่น้อง รักและเคารพเรามากพอที่จะไม่รบกวนเวลาของเรา ดังนั้นการออกกำลังกายเพื่อรักษาสมดุลระหว่างชีวิตและการทำงาน มันจึงเป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับคนจำนวนมาก

แต่เราจะยอมแพ้เลยไหม  

มีหนังสือเล่มหนึ่งที่ฉันอ่านเมื่อสมัยเป็นเด็กแล้วประทับใจมาก หนังสือเล่มนั้นพูดถึงเวลา 15 นาทีของวัน

เวลา 15 นาทีเป็นเวลาที่ไม่มากเลย แต่มากพอที่ถ้าเราเห็นมัน เราจะสามารถใช้ 15 นาทีนี้ทำอะไรได้พอสมควร

ขอเวลา 15 นาที,ชีวิตและการงาน,Rabbit Today

สำหรับคนที่บอกว่า ไม่มีเวลา ไม่มีเวลา-ลองตั้งนาฬิกาให้ตัวเอง 15 นาทีของทุกๆ เช้าที่ตื่นนอน แล้วบอกตัวเองว่าจะใช้เวลา 15 นาทีนี้ในการออกกำลังกาย อาจจะเป็นการเดิน, กระโดดเชือก หรือง่ายที่สุดคือการแกว่งแขนขึ้นลง 

หรือลองเปิดยูทูบ ทำท่าไหว้พระอาทิตย์ในโยคะ เวลา 15 นาทีจะทำให้เราไหว้พระอาทิตย์ได้ตั้งแต่ 6-12 รอบ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกเคลื่อนไหวช้าหรือเร็ว

งานและภาระที่เราจะมีชีวิตเพื่อคนอื่นจะมากเท่าไร ช่างมัน แต่ขอ 15 นาทีของแต่ละวันเท่านั้น ที่เราจะมอบให้กับตัวเอง หรือถ้าเกลียดการออกกำลังกายจริงๆ จะใช้เวลา 15 นาทีสำหรับการนั่งเงียบกับตัวเอง ใช้เวลากับตัวเองอย่างมีคุณภาพ (โดยปราศจากเครื่องมือสื่อสารด้วย)-ฟังดูเชย แต่ฉันคิดว่าในโลกที่หมุนเร็วและข้อมูลข่าวสาร การเคลื่อนไหวทุกอย่างรอบๆ ตัวเรามันเร็วไปหมด-คลิปข่าวเดี๋ยวนี้ให้เวลากันแค่ 2 นาทีเท่านั้น-การให้เวลากับตัวเองเต็มๆ 15 นาที น่าจะช่วยสร้างสมดุลบางอย่างให้กับชีวิตได้

นอกจากการออกกำลังกายแล้ว สิ่งที่ยากอย่างไม่น่าเชื่อคือการกิน

ฉันไม่เชื่อเรื่องการกินถั่ว กินคีนัว กินอาโวคาโด หรืออะไรเลย แต่เชื่อเรื่องการกินอาหารที่เป็นอาหาร เช่น กินข้าวกับผัก กับปลา กินก๋วยเตี๋ยว กินไก่ย่าง ส้มตำ กินหมูทอด กินต้มยำ กินแกงเลียง กินน้ำพริก กินพาสต้า กินขาหมู

ขณะเดียวกันก็เคร่งครัดในเรื่องการกินน้ำตาลให้น้อยที่สุดเท่าที่จะน้อยได้ นั่นแปลว่า จะไม่กินไอศกรีม ขนมหวาน น้ำอัดลม หรือน้ำผลไม้แทบจะโดยสิ้นเชิง ที่สำคัญจะไม่กินอะไรระหว่างมื้อ ทั้งพยายามหลีกเลี่ยงของว่างที่เป็นของทอด เช่น เฟรนช์ฟรายส์  อนุญาตให้ตัวเองกินจังก์ฟู้ด ประเภทเกี๊ยวทอดกรอบๆ ลูกชิ้นทอด (เพราะชอบมาก) แต่ต้องนานๆ ครั้ง และกินเพียงเล็กน้อย แค่หายอยาก

สุดท้ายทางสายกลางของการรักษาสมดุลของมนุษย์วัยกลางคนที่ทำงานหนัก รายได้ปานกลาง ภาระเยอะ และอย่าให้ถึงกับต้องผ่องแผ้วแบบวิถีคนเจนวายเลย สำหรับฉันก็คือ

ให้เวลาตัวเองอย่างน้อย 15 นาที (อย่างไม่มีเงื่อนไข) ในการออกกำลังกาย อะไรก็ได้ที่สะดวกและถูกจริต

กินอาหารอย่างสามัญธรรมดา ทว่างดเว้นน้ำตาลเท่าที่เห็นด้วยตาเปล่า นั่นคือ น้ำตาลในอาหารคาวที่ซื้อกินคงเลี่ยงยาก แต่ต้องเลี่ยงน้ำตาลจากขนม เครื่องดื่ม ชา กาแฟ อย่างเคร่งครัด และไม่กินของจุบจิบระหว่างมื้ออาหาร

ทำสองอย่างพื้นฐานนี้ให้ได้ มั่นใจว่า Work-Life Balance จะไม่ใช่เรื่องไกลเกินเอื้อม สูงเกินฝัน

ไม่ต้องฟิต ไม่ต้องเฟิร์ม เอาแค่งดน้ำตาล กับออกกำลังกายวันละ 15 นาที

ทำเถอะนะ ร่างกายขอร้อง


AUTHOR :

คำ ผกา
คำ ผกา
นามปากกาปลายแหลมคมของ ลักขณา ปันวิชัย สตรีเชียงใหม่ที่มีผลงานทรงพลังในสื่อทุกแพลตฟอร์ม โดดเด่นด้วยผลงานเชิงวิพากษ์วิจารณ์สังคมในหลากหลายมิติ Rabbit Today จึงชักชวนให้มาร่วมชงความคิดเรื่องชีวิตอันหลากหลาย ติดตามเธอได้ในคอลัมน์ชีวิตและการงาน

Advertising